Jeta më e ëmbël është jeta e atij që jeton me Krijuesin
Jeta më e ëmbël është jeta e atij që jeton me Krijuesin
Ibnul-Xheuzi, Allahu e mëshiroftë, ka thënë:
“Jeta më e ëmbël është jeta e atij që jeton me Krijuesin e tij, të Lartësuar.
Nëse thuhet: Si jeton njeriu me Allahun?
Unë them: Duke zbatuar urdhrat e Tij, duke iu larguar ndalesave të Tij, duke respektuar kufijtë e Tij, duke qenë i kënaqur me caktimin e Tij, duke pasur edukatë të lartë me Të në vetmi, duke e përmendur shumë Atë, dhe duke e pastruar zemrën nga kundërshtimi i kaderit të Tij.
Nëse ke nevojë për diçka, kërkoje prej Tij. Nëse të jep, mirë; nëse jo, atëherë ji i kënaqur me mosdhënien e Tij, dhe dije se Ai nuk të ka privuar nga koprracia, veçse nga kujdesi për ty.
Dhe mos u ndal nga lutja, sepse me të e adhuron Atë. Nëse vazhdon kështu, Allahu do të të furnizojë me dashurinë e Tij dhe me mbështetje të sinqertë tek Ai.
Atëherë dashuria do të të udhëzojë drejt qëllimit, dhe dashuria e Allahut për ty do të japë frytin e saj. Kur kjo të ndodhë, ti jeton jetën e të sinqertëve.
Nuk ka dobi në një jetë që nuk është e tillë, sepse shumica e njerëzve janë të çrregullt në jetën e tyre.
Merren vetëm me shkaqet, anojnë me zemër tek ato, lodhen në kërkimin e rizkut me lakmi që kalon çdo kufi, kërkojnë te krijesat, dhe ankohen kur dëshirat e tyre nuk realizohen.
Ndërkohë, kaderi vazhdon rrugën e tij dhe nuk ndalet për zemërimin e tyre, dhe njeriu nuk merr veçse atë që i është caktuar.
Kështu, ai humb afrimitetin te Allahu, dashurinë për Të, dhe sjelljen me edukatë ndaj Tij.
Kjo lloj jete është jetë e kafshëve.”
(Sajdul-Hatir 1/464)
Përktheu: Besim Gjelaj
Ibnul-Xheuzi, Allahu e mëshiroftë, ka thënë:
“Jeta më e ëmbël është jeta e atij që jeton me Krijuesin e tij, të Lartësuar.
Nëse thuhet: Si jeton njeriu me Allahun?
Unë them: Duke zbatuar urdhrat e Tij, duke iu larguar ndalesave të Tij, duke respektuar kufijtë e Tij, duke qenë i kënaqur me caktimin e Tij, duke pasur edukatë të lartë me Të në vetmi, duke e përmendur shumë Atë, dhe duke e pastruar zemrën nga kundërshtimi i kaderit të Tij.
Nëse ke nevojë për diçka, kërkoje prej Tij. Nëse të jep, mirë; nëse jo, atëherë ji i kënaqur me mosdhënien e Tij, dhe dije se Ai nuk të ka privuar nga koprracia, veçse nga kujdesi për ty.
Dhe mos u ndal nga lutja, sepse me të e adhuron Atë. Nëse vazhdon kështu, Allahu do të të furnizojë me dashurinë e Tij dhe me mbështetje të sinqertë tek Ai.
Atëherë dashuria do të të udhëzojë drejt qëllimit, dhe dashuria e Allahut për ty do të japë frytin e saj. Kur kjo të ndodhë, ti jeton jetën e të sinqertëve.
Nuk ka dobi në një jetë që nuk është e tillë, sepse shumica e njerëzve janë të çrregullt në jetën e tyre.
Merren vetëm me shkaqet, anojnë me zemër tek ato, lodhen në kërkimin e rizkut me lakmi që kalon çdo kufi, kërkojnë te krijesat, dhe ankohen kur dëshirat e tyre nuk realizohen.
Ndërkohë, kaderi vazhdon rrugën e tij dhe nuk ndalet për zemërimin e tyre, dhe njeriu nuk merr veçse atë që i është caktuar.
Kështu, ai humb afrimitetin te Allahu, dashurinë për Të, dhe sjelljen me edukatë ndaj Tij.
Kjo lloj jete është jetë e kafshëve.”
(Sajdul-Hatir 1/464)
Përktheu: Besim Gjelaj